W uroczystej Eucharystii uczestniczyli księża kurialiści, przełożeni i wychowawcy seminarium, proboszczowie i wikariusze parafii pochodzenia kandydatów, alumni, siostry zakonne, a także rodziny i bliscy nowych diakonów. Po odczytaniu Ewangelii rektor seminarium ks. Michał Powęska zwrócił się do biskupa z prośbą o udzielenie święceń diakonatu, poświadczając przygotowanie kandydatów do pełnienia posługi w Kościele.
Biskup Nitkiewicz w homilii odwołał się do święta bł. Sadoka i Towarzyszy Męczenników Sandomierskich, podkreślając, że prawdziwa miłość do Chrystusa wyraża się w służbie innym. Zachęcał nowych diakonów, aby na wzór Męczenników Sandomierskich stawali się darem dla wspólnoty i wiernych, zarówno podczas liturgii, jak i w codziennym życiu.
Po homilii kandydaci złożyli przyrzeczenie posłuszeństwa, życia w celibacie oraz codziennego odmawiania Liturgii Godzin. Następnie, poprzez włożenie rąk i modlitwę, zostali włączeni w urząd diakonów.
Kim jest diakon?
Diakonat jest pierwszym stopniem sakramentu święceń, który obejmuje trzy stopnie: diakonat, prezbiterat i episkopat. Diakon nie jest jeszcze kapłanem, ale zostaje włączony w szczególną posługę Kościoła, „nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi”.
Do zadań diakona należy m.in.:
- głoszenie Ewangelii i czytanie Pisma Świętego,
- przepowiadanie i nauczanie wiernych,
- udzielanie chrztu,
- asystowanie przy zawieraniu małżeństw, pogrzebach i nabożeństwach Słowa Bożego,
- zanosić Komunię Świętą chorym i umierającym,
- angażowanie się w dzieła miłosierdzia, pomoc społeczną i wsparcie apostolstwa świeckich.
Diakoni pozostają ściśle związani z biskupem i prezbiterami, wykonując swoją posługę w łączności z nimi.
Etap przed kapłaństwem
Dla alumnów diakonat jest ostatnim etapem przed święceniami prezbiteratu. Od tego momentu kandydaci pogłębiają życie duchowe, uczestniczą w liturgii, formują się do przyszłej posługi kapłańskiej i pełnią praktyczną służbę Kościołowi i wiernym.
Modlitwa i wsparcie
Diecezja Sandomierska prosi wiernych o modlitwę za nowych diakonów. Dla Bartosza Kołodzieja z Raniżowa święcenia są wyjątkowym momentem, ważnym dla jego rodziny, parafii i całego powiatu kolbuszowskiego.
To początek drogi pełnej odpowiedzialności, posługi i zaangażowania w życie wspólnoty parafialnej oraz Kościoła diecezjalnego.
Komentarze (0)