Reklama

Nie żyje 106-letnia działaczka podziemia narodowego z naszego regionu - Maria Mirecka-Loryś

Opublikowano: Ostatnia modyfikacja:
Autor:

UDOSTĘPNIJ NA: UDOSTĘPNIJ NA:

Przeczytaj również:

Historia Nie żyje pochodząca z Podkarpacia Maria Mirecka-Loryś. Działaczka podziemia narodowego w latach 1939-1945 zmarła w wieku 106 lat. Takie smutne informacje dotarły do nas 29 maja.

- Była niezwykłą kobietą, z którą mieliśmy zaszczyt w ostatnich latach często się spotykać. Po przeprowadzce do Warszawy stała się przyjaciółką rodziny. Lgnęli do niej wszyscy — nawet sto lat młodsi. Dziękujemy Pani Mario: za patriotyzm, bohaterstwo i za radosną, codzienną świętość - napisał na Twitterze poseł Robert Winnicki.

- Na Wieczną Wartę odeszła Pani Major Maria Mirecka-Loryś, wybitna działaczka obozu narodowego, Komendantka Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet, wspaniała organizatorka życia polskiej emigracji niepodległościowej w USA. Polskę zawsze miała w sercu. Odeszła mając 106 lat. RIP - wskazał Jan Kasprzyk, szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Maria Mirecka-Loryś urodziła się 7 lutego 1916 roku w Ulanowie (obecnie powiat niżański). Studiowała na uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie wstąpiła do Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska. Po wybuchu drugiej wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną. Wiosną 1940 roku została komendantką Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet w powiecie niżańskim, później całego NOWK Okręgu Rzeszowskiego. Była także kierownikiem sekcji kobiecej w Zarządzie Okręgu Rzeszowskiego Stronnictwa Narodowego i kurierką Komendy Głównej NOW. Po scaleniu NOW z AK awansowana została na stopień kapitana, kierowała Wojskową Służbą Kobiet w rzeszowskim Podokręgu Armii Krajowej. Wiosną 1945 r. została Komendantką Główną Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet.

Po zakończeniu wojny Mirecka wznowiła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. 1 sierpnia 1945 roku została aresztowana przez władze komunistyczne w Nisku. Na wolność wyszła 1 września 1945 roku na mocy amnestii. Zagrożona ponownym aresztowaniem w grudniu 1945 roku opuściła Polskę i z grupą kilkunastu działaczy narodowych dotarła do obozu 2. Korpusu generała Władysława Andersa pod Ankoną. Tam poznała swego męża, oficera rezerwy Henryka Lorysia, z którym w październiku 1946 roku wyemigrowała do Wielkiej Brytanii.

W styczniu 1952 roku z rodziną wyjechała do USA, najpierw do Toledo w stanie Ohio, a w 1954 roku do Chicago. Tam zaangażowała się w pracę w organizacjach polonijnych. Działała w Stronnictwie Narodowym, była członkiem Zarządu Głównego Związku Polek w Ameryce oraz Krajowego Zarządu Kongresu Polonii Amerykańskiej.

Przez 32 lata była redaktorem "Głosu Polek", organu Związku Polek w Ameryce. Od lat 70. dwudziestego wieku zaangażowana jest w pomoc dla Polaków na dawnych Kresach. Została wiceprzewodniczącą Rady Naczelnej Stronnictwa Narodowego. Współpracowała z polonijnym radiem w Chicago, dla którego nagrywa cotygodniowe felietony z cyklu "Otwarty mikrofon".

Maria Mirecka-Loryś była autorką drugiego tomu "Historii Związku Polek w Ameryce" i książki "Odszukane w pamięci. Zapiski o rodzinie, pracy, przyjaźni". Osiem lat temu powstał dokumentalny o Marii Mireckiej-Loryś "Szkic do życiorysu" w reżyserii Ewy Szakalickiej. W 2017 roku została laureatką nagrody honorowej "Świadek Historii" przyznanej przez Instytut Pamięci Narodowej. Była matką dwojga dzieci: Jana i Ewy.

UDOSTĘPNIJ NA: UDOSTĘPNIJ NA:
wróć na stronę główną

Zaloguj się aby otrzymać dostęp do treści premium

e-mail
hasło

Nie masz konta? ZAREJESTRUJ SIĘ Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

Komentarze (0)

Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.

Wczytywanie komentarzy