Edward Oratowski urodził się 5 marca 1948 roku w Tarnowie. Swoje pierwsze piłkarskie kroki stawiał w tamtejszej Unii, z którą był związany od czasów juniorskich aż do 1973 roku. To właśnie wtedy jego talent dostrzegli działacze ówczesnego mistrza kraju – Stali Mielec. Przenosiny na Podkarpacie okazały się strzałem w dziesiątkę i początkiem pięknej, dziesięcioletniej przygody.
Złota era mieleckiej Stali
Oratowski szybko wywalczył sobie stałe miejsce w składzie jako solidny, waleczny defensywny pomocnik i stoper. Był jednym z filarów drużyny w czasach jej największej świetności. W 1976 roku świętował wraz ze Stalą tytuł Mistrza Polski. W tym samym roku grał w legendarnych meczach europejskich pucharów, w tym w pamiętnym ćwierćfinale Pucharu UEFA. W barwach mieleckiego klubu rozegrał łącznie aż 266 spotkań, w których zdobył 23 bramki. Na boisku wyróżniał się nie tylko świetną grą destrukcyjną, ale też nienaganną techniką, stając się ulubieńcem mieleckich trybun.
Epizod amerykański i powrót na Solskiego
W latach 80. Edward Oratowski zdecydował się na wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował swoją karierę w silnych klubach polonijnych, m.in. w Wiśle Chicago. Miłość do macierzystego klubu i Mielca okazała się jednak silniejsza. Po powrocie do kraju w latach 90. nie odwrócił się od piłki nożnej. Ponownie zaangażował się w życie klubu przy ulicy Solskiego, pełniąc przez kilka sezonów ważną funkcję kierownika pierwszej drużyny Stali Mielec. Do końca swoich dni pozostał blisko mieleckiego sportu i biało-niebieskich barw.
Odejście Edwarda Oratowskiego to niepowetowana strata dla całej sportowej społeczności Podkarpacia oraz kibiców w całej Polsce. Rodzinie, Przyjaciołom oraz wszystkim Bliskim zmarłego Edwarda Oratowskiego redakcja składa wyrazy najgłębszego współczucia.
Komentarze (0)